Złota generacja Belgii miała wygrać Mundial. Hazard, De Bruyne, Lukaku, Courtois — ta czwórka przez dekadę dominowała europejski futbol na poziomie klubowym, ale na wielkich turniejach Belgia zawsze kończyła z niczym. Trzecie miejsce w Rosji 2018, rozczarowujące ćwierćfinały na Euro 2020 i Mundialu 2022. Teraz Hazard już nie gra, Lukaku ma 33 lata, a De Bruyne 35 — ale Belgia wciąż jest w grupie G mundial 2026 jako faworyt. Dlaczego? Bo Courtois wciąż jest najlepszym bramkarzem na świecie, a nowa generacja — Jeremy Doku, Lois Openda, Amadou Onana — jest szybsza, bardziej atletyczna i głodniejsza niż ich poprzednicy. Belgia nie jest już „złotą generacją”. Jest drużyną w przebudowie, która jedzie na Mundial z nowym planem i starą ambicją.
Grupa G to jeden z tych zestawów, które na papierze wyglądają na proste — Belgia jako faworyt, Egipt jako pretendent do drugiego miejsca, Iran i Nowa Zelandia jako outsiderzy. Ale piłka nożna na Mundialach rzadko podąża za papierem. Egipt z Mo Salahem to drużyna zdolna do pokonania każdego w jednym meczu. Iran na trzech ostatnich Mundialach regularnie zaskakiwał — remis z Portugalią w 2018, bezbramkowy remis z Anglią przez 45 minut w 2022. Nowa Zelandia jedzie na swój trzeci Mundial i choć sportowo jest najsłabsza, All Whites mają tradycję honorowej walki — na Mundialu 2010 zremisowali z Włochami 1:1.
Przegląd drużyn Grupy G
Miesiąc temu rozmawiałem z kolegą, który śledzi belgijską Jupiler Pro League i zapytałem go wprost — czy ta Belgia jest lepsza niż w 2018? Odpowiedział bez wahania: nie. Ale jest bardziej zbalansowana. I to jest klucz do zrozumienia grupy G.
Belgia pod Domenico Tedesco przeszła przez eliminacje UEFA na pierwszym miejscu w grupie, wyprzedzając Austrię i Szwecję. De Bruyne z Manchesteru City wciąż jest liderem — 12 asyst w Premier League 2025/26 — ale jego rola zmieniła się z kreatora na dyrygenta. Mniej dryblingów, więcej podań otwierających, mniej biegania, więcej inteligencji pozycyjnej. Obok niego Amadou Onana z Aston Villi zapewnia fizyczność i destrukcję, a Youri Tielemans z Aston Villi (wcześniej Leicester) kontroluje tempo. W ataku Lois Openda z RB Lipska strzelił 21 goli w Bundeslidze — to napastnik, który wreszcie rozwiązuje „problem Lukaku” (wielki talent, który na turniejach marnuje kluczowe okazje). Jeremy Doku z Manchesteru City na lewym skrzydle jest jednym z najszybszych piłkarzy na turnieju — jego drybling potrafi zdestabilizować każdą obronę. Courtois między słupkami to gwarancja — bramkarz, który w Lidze Mistrzów 2022 wygrał finał praktycznie sam, obronił wszystko co leciało na bramkę Realu.
Egipt to przede wszystkim Mohamed Salah — i to nie jest uproszczenie, tylko fakt. Salah z Liverpoolu ma 34 lata, ale gra najlepszy sezon w karierze — 24 gole i 14 asyst w Premier League 2025/26. Wokół niego trener Hossam Hassan zbudował drużynę pragmatyczną — solidna defensywa z Mahmoudem Hamdy i Ibrahimem Adelem, szybkie kontry z Mostafą Mohamedem (Nantes) na szpicy. Egipt przeszedł eliminacje CAF z pierwszego miejsca w grupie. Ich styl to klasyczny afrykański pragmatyzm — mało posiadania, dużo walki, szybkie pionowe podania na Salaha, który zrobi resztę. Problem Egiptu to głębokość składu — poza Salahem i dwoma-trzema innymi zawodnikami z europejskich lig, reszta kadry gra w lidze egipskiej, co ogranicza doświadczenie na najwyższym poziomie.
Iran to wiecznie niedoceniany uczestnik Mundiali — na trzech ostatnich turniejach (2014, 2018, 2022) regularnie zaskakiwali i zbierali punkty z drużyn wyżej w rankingu. Amir Ghalenoei prowadzi Team Melli w kompaktowym 4-1-4-1, z naciskiem na defensywę i kontrataki. Mehdi Taremi z Interu Mediolan jest liderem ataku — 9 goli w Serie A, doświadczenie Ligi Mistrzów, inteligencja pozycyjna. Sardar Azmoun (Bayer Leverkusen, wypożyczony do Romy) to drugi napastnik klasy europejskiej. Iran na Mundialu 2022 pokonał Walię 2:0 i zremisował z Anglią 1:2 (przegrywali 0:1 do 90. minuty, a potem Anglicy strzelili w doliczonym czasie). Ta drużyna potrafi grać twardo, cierpliwie i niebezpiecznie w kontrze.
Nowa Zelandia jedzie na trzeci Mundial w historii — po 2006 i 2010 roku. All Whites przeszli eliminacje OFC i wygrali dwumecz barażowy z Indonezją. Chris Wood z Nottingham Forest jest jedynym piłkarzem z czołowej europejskiej ligi — 12 goli w Premier League, napastnik znany z gry w powietrzu i wykańczania akcji z bliskiej odległości. Reszta kadry gra w A-League, MLS i ligi nowozelandzkiej. Trener Darren Bazeley postawił na system 5-3-2, w którym Wood i Liberato Cacace (Empoli) grają na szpicy, a pięciu obrońców tworzy mur. Nowa Zelandia nie ma iluzji — wiedzą, że są najsłabsi w grupie. Cel: punkt z Iranu i gol z Belgią lub Egiptem.
Terminarz Grupy G (CEST)
Grupa G gra na stadionach w USA — Atlancie, Houston i Filadelfii. Strefy czasowe ET i CT oznaczają mecze w godzinach przystępnych dla Europy, z wyjątkiem dwóch spotkań o północy polskiego czasu.
Pierwsza kolejka, 14 czerwca: Belgia kontra Nowa Zelandia o 22:00 CEST na Mercedes-Benz Stadium w Atlancie — stadion, na którym Atlanta United robi furorę w MLS. Egipt kontra Iran o 01:00 CEST (15 czerwca) na NRG Stadium w Houston — mecz o drugie miejsce już w pierwszej kolejce, ale o późnej porze. Dla polskich widzów to noc z piątku na sobotę, więc da się przeżyć. Druga kolejka, 19 czerwca: Belgia kontra Iran o 22:00 CEST — Courtois kontra Taremi, belgijska dominacja kontra irańska twardość. Nowa Zelandia kontra Egipt o 01:00 CEST — Salah kontra drużyna, której jedyną szansą jest stały fragment gry. Trzecia kolejka, 24 czerwca: oba mecze o 22:00 CEST — Belgia kontra Egipt i Iran kontra Nowa Zelandia.
Hit grupy — Belgia kontra Egipt, Salah kontra Courtois — o 22:00. Cztery z sześciu meczów o 22:00, dwa o 01:00. Korzystny rozkład dla polskich widzów, którzy chcą obejrzeć Salaha na Mundialu bez budzika o 4:00 rano.
Analiza meczów — kto z kim wygra?
Belgia kontra Nowa Zelandia to mecz otwarcia, w którym Czerwone Diabły powinny wygrać pewnie. All Whites usiądą w defensywie 5-3-2 i będą bronić z całych sił, ale różnica jakości jest zbyt duża. Doku na skrzydle będzie zbyt szybki dla nowozelandzkich obrońców, a Openda w polu karnym wykończy dośrodkowania. Jedynym pytaniem jest skala zwycięstwa. Prognoza: Belgia 3:0, z golem Opendi, Doku i De Bruyne’a z rzutu wolnego. Wood dostanie jedną szansę z główki — jeśli trafi, będzie to cel misji na cały turniej.
Egipt kontra Iran to mecz, który zdecyduje o hierarchii pod Belgią. Obie drużyny grają pragmatycznie — niska defensywa, szybkie kontry, minimum ryzyka. Salah kontra irańska obrona to starcie indywidualnej genialności z kolektywną organizacją. Iran na Mundialu 2022 pokazał, że potrafi neutralizować gwiazdy — przez 90 minut trzymali Anglię na 1:0 (przegrali dopiero w doliczonym czasie) i pokonali Walię bez Bale’a. Jeśli Ghalenoei przygotuje plan na Salaha — podwójne krycie, zamknięcie przestrzeni między liniami — Egipt może mieć problem z kreacją. Prognoza: Egipt 1:0, z golem Salaha z kontrataku, ale Iran sprawi im mnóstwo problemów.
Belgia kontra Iran w drugiej kolejce to mecz, w którym Team Melli spróbuje powtórzyć schemat z Kataru 2022 — usiąść głęboko, bronić całą drużyną i szukać kontrataku z Taremim i Azmounem. Belgia pod Tedesco gra cierpliwie i szuka przestrzeni, co oznacza, że irańska defensywa będzie testowana przez 90 minut. De Bruyne z podaniami za linię obrony i Doku w dryblingach jeden na jeden to narzędzia, które powinny przełamać irański blok. Prognoza: Belgia 2:0, ale dopiero po przerwie, gdy Iran zacznie się otwierać w poszukiwaniu punktu.
Nowa Zelandia kontra Egipt to mecz, w którym All Whites mają minimalną szansę na niespodziankę. Egipt jest faworytem, ale jeśli Salah ma gorszy dzień — a nawet geniusze mają gorsze dni — Nowa Zelandia z Woodem w powietrzu na stałych fragmentach może urwać punkt. Prognoza: Egipt 2:1, z golem Wooda z główki, ale Egipt kontroluje mecz przez większość spotkania.
Belgia kontra Egipt w trzeciej kolejce to hit grupy — Courtois kontra Salah, De Bruyne kontra Amr El-Sulya. Jeśli Belgia już zapewniła sobie awans po dwóch zwycięstwach, Tedesco może dać odpocząć kluczowym graczom, co otworzy furtkę dla Egiptu na zwycięstwo i pierwsze miejsce. Ale Belgia będzie chciała wygrać grupę — pozycja z pierwszego miejsca daje łatwiejszą drogę w fazie pucharowej. Prognoza: 1:1, remis, w którym Courtois broni strzał Salaha z rzutu wolnego, a De Bruyne odpowiada golem z dystansu. Iran kontra Nowa Zelandia to mecz o trzecie miejsce — Iran powinien wygrać pewnie, ale Wood z Nottingham Forest nie odda meczu bez walki. Prognoza: Iran 2:1.
Kursy bukmacherskie na Grupę G
Kursy na zwycięstwo w grupie: Belgia 1.45 (69%), Egipt 3.80 (26%), Iran 9.00 (11%), Nowa Zelandia 41.00 (2%). Na awans: Belgia 1.08, Egipt 1.60, Iran 3.00, Nowa Zelandia 12.00. Belgia z kursem 1.08 na awans to prawie pewność. Egipt jako wyraźny drugi faworyt z kursem 1.60 (63%). Iran z kursem 3.00 na awans (33%) jest wyceniany zbyt nisko — ich doświadczenie mundialowe i jakość Taremiego i Azmouna dają im realne szanse na drugie miejsce. Wartość widzę w Iranie na drugie miejsce — kurs 4.50, podczas gdy ich realna szansa to bliżej 28% niż 22%. Iran na turniejach gra lepiej niż sugerują kursy, bo ich kompaktowa defensywa i kontrowe gole są zabójczo skuteczne w krótkim formacie grupowym. Podane kursy to orientacyjne wartości z początku kwietnia 2026.
Prognoza — kto wyjdzie z grupy?
Belgia na pierwszym miejscu — Courtois, De Bruyne, Openda i Doku to wystarczająca jakość, żeby wygrać grupę nawet przy przeciętnym dniu. Tedesco nie jest trenerem genialnym, ale jest pragmatyczny — a na fazie grupowej pragmatyzm wygrywa z genialością. Egipt na drugim miejscu — Salah na swoim ostatnim Mundialu zagra z motywacją, która potrafi zmienić wynik meczu. Jeden geniusz w drużynie pragmatycznej to przepis na awans z grupy — Salah strzeli trzy gole w fazie grupowej i poprowadzi Egipt do fazy pucharowej. Iran na trzecim z 2–4 punktami — solidni, twardzi, niebezpieczni w kontrze, ale bez wystarczającej głębokości składu na trzy mecze w dziesięć dni. Taremi i Azmoun nie mogą grać po 90 minut w każdym meczu w upale USA — a ławka irańska jest znacznie słabsza od podstawowej jedenastki. Nowa Zelandia na czwartym z 0–1 punktem — Wood strzeli gola (prawdopodobnie z główki po dośrodkowaniu z rzutu rożnego) i All Whites wrócą do domu z podniesionymi głowami.